Blondynki, Kowalscy i zielonoocy - Szkółka KS

Witam! W tym odcinku Szkółki zajmiemy się kolejnym, często pojawiającym się w amatorskich opowiadaniach błędem, mianowicie nieuzasadnionym słowotwórstwem. Skupimy się głównie na opisach postaci oraz zastępowaniu ich imion w tekście, począwszy od mniejszych błędów, a skończywszy na „rasowych bykach”.

Jednym z największych problemów, rodzących się podczas pisania narracji, jest określanie osób. Wiadomo: nie możemy ciągle powtarzać Ania i Jacek, pisanie po nazwisku sprawdza się raz na jakiś czas, gdyż potem tekst zaczyna wyglądać jak suchy raport policyjny. Do czego nawiązuję? Zobaczcie przykład.

Ania podeszła do Jacka. Kowalski uśmiechnął się do Nowakowskiej, a następnie podał jej różowego cukierka. Dziewczyna zjadła go, a papierek wyrzuciła wprost pod swoje nogi. Kowalski zdenerwował się, bo Nowakowska nie dbała o środowisko, które on tak kochał. 

Zastępowanie imion nazwiskami jest poprawne, jednak należy uważać na częstotliwość powtórzeń. 

Posiłkujemy się zatem wyrazami „dziewczyna”, „chłopak”, „mężczyzna”, „kobieta”... Istnieje wiele tego typu zamienników, które choć technicznie są poprawne, nie zawsze nadają się do zastosowania. Przecież nie każda „dziewczyna” jest „kobietą”, a pisanie o czterdziestoletnim mężczyźnie per „chłopak” jest dość zabawne. Wtedy pojawia nam się kolejna alternatywa: wspomnijmy o cechach charakterystycznych! 

Proszę państwa, doszliśmy do sedna dzisiejszego odcinka. Notorycznie spotykam się podczas recenzji z określeniami „blondwłosa”, niekiedy nawet „blond włosa” (zapewne powoduje to podkreślanie pierwszego wariantu w edytorach tekstowych i bloggerze), a takie „coś” nie istnieje!!!

Zapamiętajcie sobie: dziewczę o włosach w kolorze blond to „BLONDYNKA”, a co za tym idzie, nie kombinujemy z neologizmami. Gdy nasza bohaterka ma włosy brązowe, nazywamy ją „szatynką”, a gdy czarne – „brunetką”, i nikomu nie wpada do głowy, by napisać „brunetkowłosa”. To dlaczego „blondwłosa”? Sprawa wygląda zupełnie inaczej, kiedy mamy do czynienia z rzadszymi kolorami włosów, przykładowo różowym (spotykanymi m. in. w „Naturo”). Nie istnieje wyraz, określający taką osobę, więc wtedy używamy określenia „różowowłosa”, ignorując przy tym wszelkiego rodzaju podkreślenia. Gdy sytuacja wymaga stworzenia neologizmu, jest on jak najbardziej wskazany. Możemy również użyć „brązowowłosej”, „ciemnowłosej”, „jasnowłosej”, „złotowłosej”, gdyż połączenie końcówki „...włosa” z dowolnym kolorem jest poprawne. Zwróćcie uwagę, iż nie są to wyrazy podkreślane przez program Word ze słownikiem w naszym rodzimym języku. 

Idąc tym tropem, w ten sam sposób tworzymy określenia postaci ze względu na ich kolor oczu: „zielonooka”, „ciemnooka”, „różowooka”. Przy niestandardowych kolorach oczu (np. różowy, fioletowy, karmazynowy) wyrazy te będą podkreślane na czerwono, jednak NIGDY nie należy zapisywać ich rozdzielnie. 

To tyle ode mnie na dziś! Zapraszam do zapoznania się ze wcześniejszymi odcinkami Szkółki oraz zajrzenia do pozostałych zakładek. Pozdrawiam!