Ocena bloga (7) Mity

Witam! Przed wami najświeższa recenzja bloga! Zachęcam do zajrzenia, gdyż jest on nietypowy pod względem tematyki: odwiedzamy w nim Olimp, Krainę Umarłych, poznajemy Zeusa, Hadesa... Smaczkiem jest również nowe spojrzenie na historię Hadesa i Persefony! A tymczasem: niewdzięczna rola recenzenta, czyli poszukiwania do czego można się przyczepić. Naturalnie - subiektywnie.

(zobacz bloga)

Pierwsze wrażenie: (5/6 pkt)

a) grafika – Szablon mało ozdobny, choć to wystarczające na jego potrzeby. Odwracające się menu jest odrobinę irytujące. Drobna uwaga subiektywna: Może warto zajrzeć do kodu i pobawić się „hoverami”? – 2pkt. 

b) dobór czcionek – Czcionka nie utrudnia czytania, całość jest przejrzysta. 3pkt.

Obsługa bloga (4/4 pkt) – W związku z tym, że na blogu rozpoczęte jest drugie opowiadanie całkowicie rozumiem nagłówek „Opowiadania” zamiast standardowego „Spisu treści”, którego na samym początku poszukiwałam... 4 pkt.

Treść: (27/40 pkt)

a) błędy ortograficzne – W związku z tym, że nie mam kategorii błędy językowe, a te się zdarzały, punkty odejmę tutaj. Ogólnie ortograficznych nie ma ;) 3 pkt.

b) błędy interpunkcyjne – niestety: przecinki się nam rozszalały... 1 pkt.

c) spójność tekstu – zdecydowanie wszystko tu jest poprawnie. 5 pkt.

d) narracja – opowiadanie jest oparte głównie na niej i nie znalazłam w niej szczególnych nieścisłości poza zapisem niektórych rzeczy (błędy językowe i kłopoty z wielkimi literami) 4 pkt.

e) lekkość pióra: 9 pkt.–  Tematyka jest ciekawa, nie powiem. Świetnie, że ktoś zajął się mitologią, bo szczerze powiedziawszy w ostatnich latach spotkałam się z dwoma wariacjami na ten temat: „Percy Jackson” oraz „Spętani przez bogów”. Za to lekkość czytania... Hm. Nie jest tragicznie, choć niektóre zwroty mnie rozbawiły, a wyraźnie nie powinny. Jako przykład podam może to: „Wystraszył mnie twój koń. Myślałam, że to ktoś inny”. Ogólnie postać Kory jest dla mnie bardzo płaska. Kompletnie nie interesuje mnie, czy przeżyje ona następny rozdział, czy coś zje i wyjdzie za mąż. Mogłaby nie istnieć. Jeśli idzie o Hadesa sprawa wygląda nieco inaczej, choć uważam, że mogłaś poświęcić mu nieco więcej uwagi. Jest „jakiś”, w przeciwieństwie do Persefony. Mężczyzna zdaje się być kimś o wielowarstwowej osobowości, którego nie da się ot, tak! rozgryźć. Wydaje mi się, że mroczna postać ładnie się rozwija. Niestety – Kora psuje efekt niebanalności opowiadania. Na plus dodatkowo przemawia postać Zeusa, jak dla mnie w krótki sposób przecudownie wykreowana. Widzę tego pana jak żywego, choć nie on jest głównym bohaterem ;) Kilka słów i ożywiony: BRAWO!

Wykaz błędów:

Rozdział 1

„przemknąć obok niego, nie zauważony” - tutaj mamy pierwszy błąd. Poprawnie: „przemknąć obok niego niezauważony”

„Demeter jednak, była nieugięta” - nie potrzebujemy tutaj przecinka ;)

„Kora ostatecznie poprawiła swój wygląd i wyruszyła razem z nimfami.” - to zdanie jakoś dziwnie brzmi. Jakby prowadziła walkę z kimś, kto powiedział: Masz się uczesać i ładnie ubrać!, na co ona Nie! Tup tup!. Ale ostatecznie zgodziła się poprawić ten wygląd... Być może nadinterpretuję, jednak to ocena do cna subiektywna :)

„Szły wytyczoną wcześniej ścieżką, która ciągnęła się chwilę” - ścieżki ciągną się metrami, odcinkami... Zawsze jest to jednak jednostka odległości. Chwila to jednostka czasu.

„że prawie są już na miejscu ” - że są już prawie na miejscu byłoby przyjaźniejszym czytelnikowi szykiem zdania ;)

„która otwarta, czekała na przekroczenie ” - bez przecinka.

„odwołać swojego zdania ” - Zmienić swojego zdania lub odwołać swojego postanowienia byłoby bardziej poprawnie ;)

„Ścieżki prowadziły w różne strony, do sadów obfitych w jabłka ” - zamiast przecinka należałoby zastosować dwukropek lub myślnik, gdyż jest to wyliczenie.

„Siedziała, wyprostowana dumnie, nie spuszczając wzroku ” - bez pierwszego przecinka.

„w którą była ubrana, była przeplatana złotym pasem ” - już objaśniam. Jest tu błąd stylistyczny. D tego nie bardzo można przeplatać się pasem. Właściwszym wyrazem niż przeplatana byłyby: opleciona lub przewiązana.

„Była mniej urodziwa, niż Hera” bez przecinka.

„ukazywała swe zdanie ” - może lepiej by było wyrażała?

„Oboje mieli wręcz wyrzeźbione kształty twarzy i ciała ” - tu mam zagwozdkę. Wręcz sugeruje, iż faktycznie jakiś Michał Anioł dosłownie ich dłutem porył ;)

„Pośród bogów spoczywały jeszcze nimfy, herosi i wybrani śmiałkowie ” - hm.. Cmentarz? Spoczęły lub siedziały, co byłoby już mniej grobowe ;) Chyba, że taka biba, że aż zgon xD

„więc postanowiła udać się do lasu, by zaczerpnąć chwilę samotności ” zażyć lub po prostu pobyć chwilę w samotności.

„Adonis za nią podążył, lecz pomyliła się ” - bez przecinka.

Rozdział 2

„sztywny głos ” - ostry, surowy, stanowczy... Nie słyszałam nigdy o sztywnym głosie, za to o sztywnym języku już tak.

„kłopotliwie spuściła wzrok ” - zakłopotana spuściła wzrok.

„Zawsze na wszystko mu pozwalała, nigdy niczego mu nie brakowało” - Zawsze mógł wszystko, nigdy niczego mu nie brakowało, by uniknąć powtórzenia wyrazu „mu”.

„już ten był jego ” - i ten był już jego brzmiałoby bardziej po polsku ;)

„Pewny swej urody, z przyjemnością uwodził” - bez przecinka.

„kawałek informacji, o owym mężczyźnie” - bez przecinka.

„Matka odprowadziła ją, aż do leśnego domu ” - bez przecinka.

„strumieniu i nałożyła na siebie” - by i się nie powtarzało polecam następnie lub po czym.

„przekonać przyjaciółki, do porozumienia” - bez przecinka.

„Z szacunku jednak, nie mogła przerwać” - Jednak z szacunku nie mogła przerwać.

„Cierpliwie odczekała, aż Pytia zakończy swój obrzęd” - bez przecinka.

„chciał ją wysłuchać” - chciał jej wysłuchać.

„chciał ją mieć, jako swe trofeum” - zamiast przecinka myślnik, dwukropek lub nic.

„bose kroki” - nie jestem przekonana, ale raczej bose stopy.

„po wczorajszym wieczorze, tak bardzo był mu potrzebny ” - bez przecinka.

„bestia z zadowoleniem zamilczała” - technicznie nie jest to błąd, jednak zazwyczaj używa się określenia zamilkła.

„dobył jego grzbietu” - dosiadł. Dobywamy miecza. Użycie przez Ciebie tego wyrazu sugeruje, że wyrwał grzbiet nieszczęsnemu zwierzowi... Dobyć to pochodna od wydobyć.

„Mężczyzna pochwycił za wodze” - lepiej chwycił.

Rozdział 3

„Gdy tak szła, udając, iż słucha swego rozmówcę” - bez pierwszego przecinka, rozmówcy.

„męża -powiedziała” - uciekła jedna spacja ;)

Tutaj wyjaśnię często pojawiający się błąd w zapisie dialogów na przykładzie cytowania. Dla ułatwienia tłumaczeń, użyję kolorów.

„- Nigdy nie zgodzę się wyjść za kogoś takiego jak Adonis! - krzyknęła ze złością - Nie będziesz decydować o moim życiu! - dziewczyna była rozgoryczona. ”

Czynność werbalna – nie wymaga postawienia kropki w wypowiedzi, a zatem zdanie po myślniku powinno napisane być małą literą, czyli: jest dobrze.

Zdanie zakończone powinno być kropką, gdyż kolejna kwestia jest nową myślą, pisaną wielką literą.

Czynność niewerbalna – wypowiedź powinna być zakończona kropką, a narracja po myślniku rozpoczęta wielką literą.

Fragment powinien zatem wyglądać w ten sposób:

„- Nigdy nie zgodzę się wyjść za kogoś takiego jak Adonis! - krzyknęła ze złością. - Nie będziesz decydować o moim życiu! - Dziewczyna była rozgoryczona. ”

Już wyjaśniam. Do niedawna sama robiłam ten błąd i byłam bardzo zdziwiona, gdy mój korektor zwrócił mi na to uwagę. Nie wierząc mu otworzyłam przypadkową powieść, a tam zobaczyłam, iż miał rację. Upraszczając: jeśli piszemy o tym, że ktoś coś: powiedział, wyszeptał, mówił, krzyczał , zamilkł, urwał wypowiedź – narracja rozpoczyna się od małej litery, a przed nią nie stawiamy kropki (wykrzyknik, wielokropek i znak zapytania jak najbardziej wstawiamy, a narracja nadal małą literą) na końcu zdania; jeśli zaś narracja rozpoczyna się od czynności, np. usiadła, zrobiła, położyła, naburmuszyła się, tupnęła lub jest zdaniem (np. „Antonina zerknęła na króla” lub „Chłopiec odłożył gitarę”) mogącym istnieć niezależnie – kończymy zdanie dowolnym znakiem interpunkcyjnym ZAWSZE, a wypowiedź narratora rozpoczynamy wielką literą. Mam nadzieję, że nie namąciłam zbyt w tłumaczeniu ;)

„Wściekła jak burza, Kora ruszyła” - bez przecinka.

„tkaninach i z zadowoleniem zajadał się ambrozją” - by uniknąć powtarzania i proponuję z zadowoleniem zajadając się ambrozją.

„Pomimo częstych uczt, nie przytył ani grama.” - bez przecinka.

Tu załączę tłumaczenie. Przecinka nie powinno być, gdyż nie jest to ani wyliczenie, ani zdanie złożone.

„W burzę czarnych loków, jej służka, Iris wpięła białe perły ” - W burzę czarnych loków jej służka, Iris, wpięła białe perły. Imię Iris jest tu wtrąceniem.

„Będąc już blisko pałacu, usłyszała szczekanie psów” - bez przecinka.

„jałowy krajobraz..” - kropka za dużo lub za mało ;)

„wysoki trójząb, połyskujący złotem” - bez przecinka.

Rozdział 4

„mocno czerwonej” - intensywnie czerwonej lub ciemnoczerwonej.

„nie wiedziała, na czym stoi” - bez przecinka.

„wpatrując się słabo w ziemię” - nie rozumiem do końca... Chodzi o wpatrywanie się ze smutkiem?

„Pani Ziemi uspokoiła się znacznie, widząc córkę wracającą w obecności Adonisa. Momentalnie się uspokoiła” - może zamiast drugiego uspokoiła zastąpić to czymś innym, np. Momentalnie jej gniew przygasł?

„Siedziała dostojnie przed lustrem i poprawiała, i tak perfekcyjnie ułożone loki” - Siedziała dostojnie przed lustrem poprawiając i tak już perfekcyjnie ułożone loki – bardziej po polsku i bez błędów interpunkcyjnych ;)

„nazywała synem.,” - namnożyło się nam znaków interpunkcyjnych ;)

„Zasługiwał na coś lepszego, niż życie w dziczy” - bez przecinka.

„Co raz postanowił, musiał się tego trzymać” - Musiał się trzymać tego, co raz postanowił. Lub Co raz postanowił – tego musiał się trzymać.

„wszystkich innych, fałszywych bogów” - bez przecinka.

Rozdział 5

„Nie pragnął […] wypełniać pustkę krzykiem” - ręki uciąć sobie za to nie dam, ale raczej pustki. Jeśli ktoś wie jak ma być poprawnie – proszę o wypowiedź pod oceną, chętnie się dokształcę ;)

„Jako postrach całego Hadesu, powinien przewidzieć jej plan” - bez przecinka.

„Hades zręcznie zszedł z wierzchowca, sprawdzić kto wywołał to zamieszanie” - lepiej brzmiałoby z dodaniem by po przecinku.

„jeszcze bardziej ją pilnować ” - jej.

„Uwielbiał w swej przyszłej małżonce, że nie jest taka jak większość znanych mu dziewcząt” - przed przecinkiem mogłoby się znaleźć to, co brzmiałoby lepiej ;)

„niejednokrotnie byłem ganiany” - czy ktoś Oriona gonił? Czy chodzi o to, że go ganili [od nagany]?

„oznajmił Hades, zgodnie z prawdą” - bez przecinka.

f) dialogi - dialogów mamy mało i są mało spontaniczne, choć w miarę postępu opowiadania nabierają lepszego kształtu. 5 pkt

Podsumowując: Opowiadanie wymaga jeszcze poprawek, aczkolwiek masz tendencję do poprawiania jego jakości z rozdziału na rozdział, co widać choćby przy zmniejszonej ilości błędów. Pisz dalej, bo masz w dłoniach diament, który po przygodzie ze szlifowaniem zamieni się w prawdziwy brylant. I nie przejmuj się oceną: im jest gorsza tym człowiek bardziej się udoskonala (powiada Ci studentka czwartego roku, nauczona do połajanek od promotorów ;))

Suma punktów: 36/50. Gratulacje!